عمدا وبه نا حق بكشد ، در صورت عفو يا گرفتن دية بايد دو ماه روزه بگيرد وشصت فقير را سير كند ويك بنده را آزاد نمايد . ( مسأله 2810 ) كسى كه سوار حيوان است ، اگر كارى كند كه آن حيوان به كسى آسيب برساند ، ضامن است . ونيز اگر ديگرى كارى كند كه حيوان به سوار خود ، يا به كس ديگر صدمه بزند ، ضامن مىباشد . ( مسأله 2811 ) اگر انسان كارى كند كه زن حامله سقط كند ، وآن سقط آزاد ومحكوم به اسلام باشد چنانچه چيزى كه سقط شده نطفه باشد ، ديه‌اش بيست مثقال شرعي طلاى سكه دار است ، كه هر مثقال كت 18 نخود مىباشد ، واگر علقه يعنى خون بسته باشد ، چهل مثقال . واگر مضغه يعنى پاره گوشت باشد ، شصت مثقال واگر استخوان شده باشد ، هشتاد مثقال واگر گوشت آورده ولى هنوز روح در أو دميده نشده ، صد مثقال . واگر روح در أو دميده شده ، چنانچه پسر باشد دية أو هزار مثقال . واگر دختر باشد ، دية أو پانصد مثقال شرعي طلاى سكه‌دار است . ودر جميع اين صور اگر عوض هر يك مثقال طلا ده درهم نقره بدهد كافى است . ( مسأله 2812 ) اگر زن حامله كارى كند كه بچه‌اش سقط شود ، بايد دية آن را به تفصيلي كه در مسأله پيش گفته شد ، به وارث بچه بدهد وبه خود زن چيزى از آن نمىرسد . ( مسأله 2813 ) اگر كسى زن حامله را بكشد ، بايد دية زن وبچه را بدهد . ( مسأله 2814 ) اگر پوست سر ، يا صورت مردى را پاره كند ، بايد يك صدم دية انسان را كه در مسأله ( 2807 ) گفته شد به أو بدهد . واگر به گوشت برسد وقدرى از آن را هم ببرد ، بايد دو صدم بدهد واگر خيلى از گوشت را پاره كند بايد سه صدم بدهد واگر به پرده نازك استخوان برسد ، چهار صدم . واگر استخوان نمايان شود پنج صدم واگر استخوان بشكند ده صدم واگر بعضي از ريزه‌هاى استخوان از جاى خود بيرون آيد ، پانزده صدم واگر به پرده مغز سر برسد